Επειδή δεν βρήκα πουθενά ένα ολοκληρωμένο ποστ προφανώς και λόγω του ότι το ΖG5 (review εδώ) δεν έχει έρθει ακόμα Ελλάδα, here's my 2 cents σχετικά με το θέμα.
Κατ' αρχάς να πω ότι το Acer Aspire One ZG5 που έχω είναι αυτό με τα 8GB SSD και 512 RAM την οποία επέκτεινα σε 1.5 Gb και έρχεται με προεγκατεστημένο το Linux (Linpus). Επειδή το σύστημα είναι λίγο "παιδικό" για έναν advanced user και επειδή ήθελα να τρέξω εξειδικευμένα προγράμματα που δεν τρέχουν σε Linux αποφάσισα να βάλω τα Windows.
Τι θα χρειστεί:
- το Acer Aspire One ZG5 σας (duh!)
- ένα USB flash drive (εγώ χρησιμοποίησα ένα Sony 2GB - νομίζω πως καλό είναι να μην είναι πάνω από 2GB το στικάκι λόγω του προγράμματος που θα χρησιμοποιήσουμε για να το φορμάρουμε αλλά δεν παίρνω και όρκο γι αυτό)
- τα WinXP της επιλογής σας, εγώ χρησιμοποίησα Windows XP Professional με SP3 τα οποία διαμόρφωσα με το πρόγραμμα nLite για να γίνουν πιο "ελαφρά" στη χρήση με το ZG5 (αναλυτικές οδηγίες εδώ). Στην περίπτωσή μου αντί για CD είχα τα Windows σε ένα folder στο σκληρό μου δίσκο.
Το βίντεο αυτό δείχνει πως να φορμάρετε το στικάκι σας, να του περάσετε τα Windows και να κάνετε την εγκατάσταση στο netbook σας. Εγώ το ακολούθησα σχεδόν πιστά (γιατί σε κάθε περίπτωση παίζει να υπάρχουν από μικρές εώς μεγάλες διαφορές) αλλά επειδή είναι λίγο μεγάλο θα συνοψίσω εδώ τα βήματα. Για λεπτομέρειες όμως και επεξηγήσεις δείτε το ή διαβάστε κάποιους αρκετά επεξηγηματικούς οδηγούς όπως:
http://www.msfn.org/board/Install-XP-from-USB-f157.html
http://www.911cd.net/forums//index.php?showtopic=20089&st=11
Διαμόρφωση USB drive
Κατεβάζουμε το πρόγραμμα USB_MultiBoot.cmd και το τρέχουμε. Στην πρώτη οθόνη με επιλογές που έχουμε διαλέγουμε P (PeToUSB - FAT Format) και πατάμε Enter. Στο παράθυρο που θα ανοίξει αν θέλετε δίνεται ένα Label για το στικάκι σας και τικάρετε επίσης και την επιλογή Quick Format - τα άλλα τα αφήνετε έτσι - και πατάτε Start και στα 2 επόμενα prompt Yes. Μόλις τελειώσει κλείνετε το παράθυρο και έρχεστε πίσω στο command prompt που είναι ανοιχτό και διαλέγετε το 1. Give XP Setup Source Path. Εκεί όσοι έχετε τα Windows σε CD διαλέγετε το Cd drive και όσοι - όπως εγώ - τα έχετε κάπου στο δίσκο διαλέγετε τον κατάλογοο που είναι σωσμένα (φορντίστε κάτω από τον κατάλογο αυτό που θα διαλέξετε να υπάρχει ο κατάλογος I386). Στο παράθυρο που ανοίγει επιλέγετε Yes που σημαίνει Unattended Install δηλαδή θα σας εμφανιστούν μια σειρά παραθύρων απο δώ και πέρα που θα σας ζητάνε να δώσετε ποιό θα είναι το όνομα του υπολογιστή που θα γίνει η εγκατάσταση, το full name του ιδιοκτήτη, το product key των windows κλπ κλπ όσα δηλαδή θα σας ρωτούσε μια τυπική εγκατάσταση windows - απλώς εσείς θα τα βάλετε εκ των προτέρων έτσι ώστε η εγκατάσταση να γίνει μονοκοπανιάς! Μόλις τελειώσετε μ' αυτά τα παραθυράκια επιστρέφετε πάλι πίσω στο command prompt που είναι ανοιχτό και εισάγετε την επιλογή 2. Give USB-Drive target και στο παράθυρο που ανοίγει διαλέγετε το USB drive σας. Μετά από αυτό διαλέγετε 3. Make Multiboot and Copy Sources to the USB drive και πατάτε Yes στο prompt που θα βγάλει. Αρχίζει να κάνει copy και εμφανίζει κάποια στιγμή άλλο ένα prompt όπου πάλι πατάτε Yes και όταν τελειώσει όλο το copy ξανά Yes στο τελευταίο prompt. Στο command prompt που είναι ανοιχτό πατάτε ένα οποιοδήποτε πλήκτρο και τελείωσε - το στικάκι μας είναι πλέον bootable και περιέχει τα windows.
Εγκατάσταση των windows
Συνδέουμε το USB στικάκι στο netbook (που είναι κλειστό) και το ανοίγουμε. Πατάμε F2 για να μπούμε στο BIOS και πηγαίνουμε στο μενού boot όπου με το F5 'ανεβάζουμε' το στικάκι μας να είναι πρώτο στη λίστα έτσι ώστε όταν ανοίξει το netbook να κάνει boot από το στικάκι. Πατάμε F10 για να σωθούν οι αλλαγές και το netbook ξαναξεκινάει. Στην οθόνη που θα εμφανιστεί επιλέγουμε την πρώτη επιλογή 1. Begin TXT Mode Setup Windows XP .. (Προσοχή: δεν βγάζουμε το στικάκι μέχρι να τελειώσει η εγκατάσταση).
Με το που θα ξεκινήσει η εγκατάσταση θα μας εμφανιστεί μια οθόνη με τα partitions. Εκεί λογικά θα έχουμε 2 partitions του δίσκου και 1 partition για το στικάκι μας. Κάνουμε delete τα 2 partition του δίσκου και create ένα καινούργιο και μετά κάνουμε restart το netbook.
Ξεκινάει πάλι η εγκατάσταση και επιλέγουμε να κάνουμε format το partition μας με FAT (τελευταία επιλογή) γιατί είναι πιο γρήγορο στην περίπτωσή μας. Απο εκεί και μετά τα πράγματα ακολουθούν μια συνηθισμένη εγκατάσταση windows. Κάποια στιγμή θα κάνει μόνο του restart και θα μας εμφανίσει πάλι την οθόνη με τις 2 επιλογές όπου αυτή τη φορά επιλέγουμε τη δεύτερη ή αν δεν κάνουμε τίποτα αυτομάτως επιλέγεται μόνη της και συνεχίζεται η εγκατάσταση.
Λογικά όλα θα πάνε καλά και τα windows θα εγκατασταθούν κανονικά. Αν δημιουργηθεί πρόβλημα googl-άρετε το και σίγουρα όλο και κάποιος θα την έχει πατήσει πριν από σας :)
Μην ξεχάσετε μετά την εγκατάσταση των windows να εγκαταστήσετε όλους τους drivers του ΖG5 που θα βρείτε εδώ.
Saturday, July 04, 2009
Saturday, November 08, 2008
Thursday, September 27, 2007
Πελάτες γίδια
Σήμερα έχω κάτι καούρες επιστημονικές.. Αρχίζει και ζορίζει η κατάσταση στομάχι-που-έχει-πατσικωθεί-από-το-μωρό και συν τοις άλλοις νοιώθω και τη μπέμπα να στριφογυρνάει εντός μου σαν μουρλοκούκου και σχεδόν την ακούω να τραγουδάει τη παγκόσμια μελωδία που ξέρουν όλα τα μικρά παιδάκια: ΝΙΑ-ΝΙΑ ΝΙΑ-ΝΙΑ-ΝΙΑ! ΝΙΑ-ΝΙΑ ΝΙΑ-ΝΙΑ-ΝΙΑ! Αφού έχω κάνει τεστ με τη νια-νια νια-νια-νια μελωδία και στο σκύλο και όποτε του την τραγουδάω το σκυλί τα παίρνει κρανίο και συνήθως την κάνει εκνευρισμένο. Άρα είναι γεγονός ότι είναι σπαστική η μελωδιούλα. Τες πα. Άλλο είχα σκοπό να γράψω και δεν έχω τη φήμη του ότι πλατειάζω.
Χθες λοιπόν πήγα ΙΚΕΑ με το Γιάννη να δούμε για ντουλάπα την οποία χρειαζόμαστε εδώ και καιρό. Φυσικά γινόταν λαϊκό προσκύνημα που είναι κακό, πολύ κακό, γιατί ζαλίζεσαι που ζαλίζεσαι εκεί μέσα, άμα έχει και κόσμο αποτελειώνεσαι για τα καλά. Ειδικά όταν ο κόσμος είναι γίδια κανονικά και σου τσακίζουν τα νεύρα ε! ίσα που δεν ξαναπατάς!
Τι εννοώ.. Φτάνουμε στο τμήμα με τις ντουλάπες και χαζεύαμε από κάποια απόσταση σταμπάροντας κανα 2-3 που μας φάνηκαν καλές. Σαν πολιτισμένοι άνθρωποι όμως δεν πλησιάζαμε στο αντικείμενο του πόθου μας τη στιγμή που υπήρχαν άλλοι που το εξερευνούσαν.. Περιμέναμε πρώτα να φύγουν και μετά πηγαίναμε κι εμείς με τη σειρά μας και κάναμε όνειρα για τα ρούχα που θα εξορίζαμε στο μελλοντικό απόκτημα.
Έλα όμως που προφανώς δεν ήταν όλοι πολιτισμένοι άνθρωποι αλλά μάλλον ανθρωπόμορφα γίδια (όχι ότι έχω τίποτα με τα γίδια-γίδια αλλά με τους ανθρώπους-γίδια). Εκεί που κοιτούσαμε εμείς μια ντουλάπα λοιπόν, ανοίγαμε τα φύλλα, βλέπαμε τις διαστάσεις, συζητούσαμε που θα μπουν τα βρακιά μας και τέτοια συγκλονιστικά πράματα έσκαγε δίπλα το ζευγάρι ή η οικογένεια, στριμωχνόντουσαν πάνω μας και ανοίγοκλείνανε κι αυτοί τη ντουλάπα, συσκέπτονταν φωναχτά για τα δικά τους βρακιά και μαθαίναμε εμείς τι ακριβώς ήθελε να αγοράσει η νεοφερμένη γιδο-οικογένεια. Στο τέλος από το πολύ σπρώξε σπρώξε μας εκτοπίζανε (και υποτίθεται ότι λόγω κοιλιάς δεν εκτοπίζομαι και πολύ εύκολα πλέον βρε αδερφέ) και στεκόμασταν παραπάερα περιμένοντας να τελειώσουν οι μπε-σταρδοι γιδο πελάτες.
Μια, δυο, τρεις, εμένα άρχισαν να μου ανάβουν τα λαμπάκια καθότι ο καλός θεούλης όταν μοίραζε υπομονή εγώ κρατούσα ομπρέλα - και επίσης μου τη σπάει να με σκουντάνε. Ο Γιάννης απ' την άλλη είναι ένα τέρας ψυχραιμίας οπότε με συγκρατούσε να μην τα κάνω όλα λαμπόγυαλο εκεί μέσα και αναγκαστούν οι πωλητές να κάνουν λάιβ περφόρμανς του πως ξανα-ματα-συναρμολογείς μια ντουλάπα.
Στο τέλος τέλος φύγαμε ψιλο-χοντρο-άπραγοι και εγώ μετά σκεφτόμουνα πως τελικά:
το θράσος κι η γιδο-ανατροφή
μπορεί να είν' κατακριτέα
σου εξασφαλίζουν όμως άμεσα
ντουλάπα απ' τα ΙΚΕΑ.
Αι σιχτίρ
Χθες λοιπόν πήγα ΙΚΕΑ με το Γιάννη να δούμε για ντουλάπα την οποία χρειαζόμαστε εδώ και καιρό. Φυσικά γινόταν λαϊκό προσκύνημα που είναι κακό, πολύ κακό, γιατί ζαλίζεσαι που ζαλίζεσαι εκεί μέσα, άμα έχει και κόσμο αποτελειώνεσαι για τα καλά. Ειδικά όταν ο κόσμος είναι γίδια κανονικά και σου τσακίζουν τα νεύρα ε! ίσα που δεν ξαναπατάς! Τι εννοώ.. Φτάνουμε στο τμήμα με τις ντουλάπες και χαζεύαμε από κάποια απόσταση σταμπάροντας κανα 2-3 που μας φάνηκαν καλές. Σαν πολιτισμένοι άνθρωποι όμως δεν πλησιάζαμε στο αντικείμενο του πόθου μας τη στιγμή που υπήρχαν άλλοι που το εξερευνούσαν.. Περιμέναμε πρώτα να φύγουν και μετά πηγαίναμε κι εμείς με τη σειρά μας και κάναμε όνειρα για τα ρούχα που θα εξορίζαμε στο μελλοντικό απόκτημα.
Έλα όμως που προφανώς δεν ήταν όλοι πολιτισμένοι άνθρωποι αλλά μάλλον ανθρωπόμορφα γίδια (όχι ότι έχω τίποτα με τα γίδια-γίδια αλλά με τους ανθρώπους-γίδια). Εκεί που κοιτούσαμε εμείς μια ντουλάπα λοιπόν, ανοίγαμε τα φύλλα, βλέπαμε τις διαστάσεις, συζητούσαμε που θα μπουν τα βρακιά μας και τέτοια συγκλονιστικά πράματα έσκαγε δίπλα το ζευγάρι ή η οικογένεια, στριμωχνόντουσαν πάνω μας και ανοίγοκλείνανε κι αυτοί τη ντουλάπα, συσκέπτονταν φωναχτά για τα δικά τους βρακιά και μαθαίναμε εμείς τι ακριβώς ήθελε να αγοράσει η νεοφερμένη γιδο-οικογένεια. Στο τέλος από το πολύ σπρώξε σπρώξε μας εκτοπίζανε (και υποτίθεται ότι λόγω κοιλιάς δεν εκτοπίζομαι και πολύ εύκολα πλέον βρε αδερφέ) και στεκόμασταν παραπάερα περιμένοντας να τελειώσουν οι μπε-σταρδοι γιδο πελάτες.
Μια, δυο, τρεις, εμένα άρχισαν να μου ανάβουν τα λαμπάκια καθότι ο καλός θεούλης όταν μοίραζε υπομονή εγώ κρατούσα ομπρέλα - και επίσης μου τη σπάει να με σκουντάνε. Ο Γιάννης απ' την άλλη είναι ένα τέρας ψυχραιμίας οπότε με συγκρατούσε να μην τα κάνω όλα λαμπόγυαλο εκεί μέσα και αναγκαστούν οι πωλητές να κάνουν λάιβ περφόρμανς του πως ξανα-ματα-συναρμολογείς μια ντουλάπα.
Στο τέλος τέλος φύγαμε ψιλο-χοντρο-άπραγοι και εγώ μετά σκεφτόμουνα πως τελικά:
το θράσος κι η γιδο-ανατροφή
μπορεί να είν' κατακριτέα
σου εξασφαλίζουν όμως άμεσα
ντουλάπα απ' τα ΙΚΕΑ.
Αι σιχτίρ
Subscribe to:
Posts (Atom)
